Voorbij is de tijd waarin ze tv-interviewers kon ontregelen met het simpele fronsen van haar wenkbrauwen. Maar eigenzinnig en ontregelend is Adelheid Roosen gebleven. “Het leven is eigenlijk de hele dag bezig om je te benaderen – om je natuurlijke stroom in beweging te zetten." Een theatermaakster over haar levenslust (“Het leven is eigenlijk schitterend speelgoed"); haar schroom ("Ik moet ook de verlegenheid of de schaamte in") en haar grenzeloze nieuwsgierigheid. "Ik houd ervan om op de ander af te stappen, om me te laten raken." Meer info»

Verliefd op de Orcia Vallei

Tja, die eerste keer in het Italiaanse stadje Pienza... Het was lente en iemand bracht Myschka Mellenbergh naar een straatje aan de rand van het stadje, en daar wierp ze haar eerste blik de Orciavallei in. Het gevoel van betovering dat sommigen misschien enigszins kennen van Bergen aan Zee of de westkust van Ierland. "De kleuren, die het zo moeilijk maken deze vallei te schilderen; de gouden lichtval, de korenvelden en de bloemenzee die ieder moment van de dag weer andere kleurschakeringen maken, en die je niet zou geloven als je ze niet zelf gezien had.” Een poging het geheim te vatten middels een interview en een dagboek.  Meer info en foto's »

Lopen op de Sultan's Trail naar Istanbul 

"De mensen die je onderweg ontmoet zijn als een spiegel voor jezelf. Dat wat je erg vindt aan jezelf, krijg je terug als karikatuur via een ander," luidde een inzicht dat de Duitse komiek Hapé Kerkeling opdeed tijdens zijn wandeltocht naar Santiago. Jammer, dat het eindpunt nooit zo interessant is als de weg ernaartoe (Zen gezegde). Sedat Çakir (zakenman, geboren in het Turkse Izmir, sinds zijn veertiende jaar in Nederland) liep uiteindelijk weer verder, nu van Zandvoort naar Istanbul. En zo werd het idee voor de Sultan's Trail geboren. "Maar voor het hele pad klaar is, van Wenen naar Istanbul, zijn we nog wel een paar jaar verder." Karin Snoep verkende alvast het Turkse deel van de gloednieuwe wandelroute. Een persoonlijk verslag. Meer info »

H.C. Moolenburgh en de twee zusjes

“Men zegt dat deze tijd erg verzakelijkt is, een tijd waarin niet veel echte liefde gevonden wordt,” aldus H.C. Moolenburgh. Om daar gelijk aan toe te voegen dat hij daar in zijn nieuwe column beduidend optimistischer tegenaan kijkt. Lees het uit zijn praktijk afkomstige verhaal van de twee zusjes. “Mary een kind met grote bruine droomogen. Haar zusje Rachel heel anders. Als zij de kamer binnen stapte, had je de neiging op te staan en een buiging te maken…”

Andalusisch laurierblad 

Een nieuwe column vanuit het verre Spaanse zuiden: "Afgelopen winter hebben we onze metershoge laurierboom eens goed gesnoeid. Binnen de kortste keren lag er een berg takken met geurende laurierblaadjes. Manolo, de groenteboer, vroeg nog wat ik er voor wilde hebben. ‘Niks, toch,’ mompelde ik met een gulle lach, blij dat hij alle brandhout meenam. In een grote supermarkt viel mijn oog op de koelhoek met kruiden. Negen cent voor een miezerig laurierblaadje." Marjet Maks over  het onbetaalbare Andalusische leven.

De meridianen van moeder aarde

Het project begon zo onschuldig... We wilden u als Vruchtbare Aarde lezer een digitale kopie geven van een eerder verschenen VA-interview met leylijnenpionier Wigholt Vleer. In de jaren 90 waren we meegegaan op een van zijn intrigerende busexcursies langs een aantal door hem gevonden energieplekken. Het onderwerp kreeg ons opnieuw in zijn greep. Een spannende tijdreis langs oude Vikingplekken, de Gooise Seitjesberg, de Veghelse Lambertuskerk, Michael heiligdommen, het Vlaamse Kasterlee en 12e-eeuwse oerbossen. En waar ligt eigenlijk de belangrijkste krachtplek van Europa? Info»