|
Iets verdroomt zich in ons
Oosterhouw – de band tussen tuineigenaren en hun tuin
Hoe deze reis begon? Met Frida Derksema die op een heel mooie plek was geweest, maar vervolgens ‘van slag’ raakte, zonder te begrijpen waarom. Het ging om de tuin rond Oosterhouw. Fotografe Annemarie van Buuren vertelde haar ooit te hebben gedroomd over Oosterhouw, zonder er te zijn geweest. De eigenaren raadden aan de tuin te bezoeken bij het krieken van de dag. Poëtische zoektocht naar de verbondenheid tussen mens en natuur.
De tuin als spiegel
Hovenier Kees Schouten over loslaten & vertrouwen
Laat Kees Schouten uw tuin zien, en hij vertelt u wie u bent. ‘Voor mij is een tuin altijd een afspiegeling van de mens; een tuin is zoals men is.’ Een hernieuwd bezoek aan een hovenier-inmiddels-in-ruste die bijna alles wat hij weet ontleent aan eigen ervaringen. Een fijn gesprek over de wisselwerking tussen tuineigenaren en hun tuin, en ook hoe je dat nu doet: Leven. ‘Kijken is altijd heel belangrijk voor me geweest. Kijken en voelen.'
Corsicaanse polyfonie
Over Italiaanse tranen en Corsicaanse gezangen
‘Ik ben verliefd geraakt op een aantal mannenstemmen,’ meldde Zoë Joncheere vanuit het Italiaanse Piëmont – waar ze sinds een jaar woont. Verliefd op stemmen waar ze in haar eigen huis mee kennismaakte toen die stemmen uit de luidsprekers schalden. ‘Deze muziek raakt me zo diep dat ik morgen al naar Corsica zou willen afreizen.’ Verslag van een muzikale pelgrimage.
De mis die raak bleek
De nasleep van een stormachtige dijkwandeling
Na een stormachtige dijkwandeling voelde Wil Uitgeest zich onweerstaanbaar aangetrokken door de samenzang in een klein kerkje. Maar de warmte in het gebouw maakte ook slaperig. Respectvol achterwaarts stappend probeerde ze de overlast van haar vertrek tot een minimum te beperken, maar haar voet raakte een metalen emmer in een werkkast. ‘Met luid geraas vielen alle bezems en borstels om.’ Hoe het afliep? Ach, leest u zelf!
Nieuwe boekenrubriek
VA-lezers en hun boek-aanbevelingen
In de boekenrubriek zes boekentips van VA-lezers aan andere VA-lezers, plus Strip op de horizon – over de grote vragen van het leven: Hoe leef ik écht? Geen opgeheven vinger, maar een spiegel waarin je lacht, fronst – en misschien even stilvalt. Mét de confronterende vraag of we wel bereid zijn de levenssleutel te zoeken waar die te vinden is, namelijk in het donker.
|
