Cadeaubon
Vruchtbare Aarde - abonnement

Goedkoper kunnen we een abonnement op ons tijdschrift niet maken: Vruchtbare Aarde verandert namelijk nooit iets aan de abonnementsprijs. Al 15 jaar lang hanteren we hetzelfde tarief van €19,20 per jaar. Maar als u wilt... geven we u bij uw abonnement ook nog een nummer cadeau (klik hier).

Kennismaking

Vruchtbare Aarde bestaat 20 jaar in de huidige vorm en geeft vier top-artikelen weg!

Betaalwijzen

U kunt kiezen voor iDEAL of een betaling achteraf. Indien u kiest voor iDEAL, wordt u naar de beveiligde omgeving van uw eigen bank gebracht. Voor vragen mag u contact opnemen met onze webwinkel op 020-6898468.

Marja de Lange - postkaarten

Marja de Lange - postkaarten
Maker: Lange, Marja de
Type: Postkaarten
Beschikbaarheid: 4
Prijs: €5,50 €4,50
Aantal:  Bestellen
   - of toevoegen aan -   
Marja de Lange - 5 postkaarten

In veel van haar schilderijen zit een verlangen naar geluk – naar een verloren paradijs. Op een bepaald moment, zo rond haar vijftigste, heeft ze even in dat paradijs mogen vertoeven. “Maar ik heb me toen ook gerealiseerd dat ik verder moest; dat ik niet in die baarmoederlijke gelukzaligheid kon blijven.” Beeldend kunstenaar Marja de Lange vertelde in Vruchtbare Aarde (editie 3-2012) over haar jeugd in Zeeland, het opgesloten zitten in de ‘doos’ van het lichaam en het verlangen vleugels te hebben – om uit te stijgen boven dagelijkse beslommeringen, zorgen en angst. En over de herwonnen vrijheid. “Schilderen is een beetje vliegen.” Een selectie van vijf van haar werken in een set postkaarten van 10,5 x 15 cm.

Happy day

Marja de Lange - Happy day

Marja de Lange - Birdy blues

Marja de Lange - Birdy blues

Marja de Lange - Het heerlijke leven

Marja de Lange - Het heerlijke leven

Marja de Lange - Mijn moeders parfum

Marja de Lange - Mijn moeders parfum

Marja de Lange - Vage vegen

Marja de Lange - Vage vegen

Uitgebreide beschrijving:

Als kind had ze een geheim vriendje. Een vogel die er altijd was. Hoe erg dominee ook bulderde vanaf de preekstoel, dankzij deze steun en toeverlaat kon ze altijd weg. “Ik keek door het raam en dan was ik al buiten. Dankzij ‘vogel’ kon ik altijd en overal vrij zijn. Vogel zei: ‘Kom maar mee’.”

“Ik snakte naar vrijheid,” zal ze later in het gesprek zeggen. “Ik wilde zo graag vrij zijn.”

Wat zo opvalt aan uw leven is het af en toe opduiken van een soort kooi. U wilde u ontplooien; maar kon niet naar de kunstacademie. En uiteindelijk is er de kooi van een zeldzame ziekte die u uw mobiliteit afneemt.

“Die onmacht heb ik heel erg gevoeld, ja. Niet meer zomaar ergens naar toe kunnen gaan, niet goed meer kunnen lopen. Niet meer even naar een vriendin kunnen. Er zijn zoveel dingen die ik niet meer kan. Niet dat ik zo dol ben op winkelen, maar je hart gaat open als je hoort dat een vriendin leuk met haar dochter op stap is geweest. Je zit in een omhulsel en je moet jezelf overeind zien te houden.

“Maar het gekke is dat er uiteindelijk iets anders tevoorschijn is gekomen. Hoe meer ik de ballast van mijn lichaam ben gaan voelen, hoe meer vrijheid ik terug heb gekregen in mijn geest. Een groot wonder. Dat snap ik nog steeds niet. Het is zo wonderlijk om zoveel schoonheid te zien. Het valt niet te begrijpen. Het is alsof ik een andere uitgang heb gevonden: de vrijheid."

U hebt uw schilderen eens beschreven als een zoeken naar een paradijs.

“Ja, in mijn schilderijen zit vaak een groot verlangen. Een verlangen om vrij te zijn als een vogel – om vleugels te hebben die je laten uitstijgen boven beslommeringen, zorgen en angst. Een verlangen naar een vorm van gelukzaligheid. Het verloren paradijs.”

Hebt u aan dat verloren paradijs geproefd in uw ziekenhuiservaring?

“Ja, absoluut. Maar ik heb ook geleerd dat je niet in die baarmoederachtige toestand van gelukzaligheid kunt blijven. Nu zeg ik: ‘Wat zouden we als mens veel gemist hebben als we alleen de paradijservaring zouden kennen. We moeten op onderzoek uit, we moeten het leven in…’

“Ook al wilde ik dat aanvankelijk niet, want ik zag de grauwheid van het ziekenhuisbed opdoemen. Verschrikkelijk! Tot ik de blijdschap opmerkte van mijn man en de kinderen. Toen wist ik het wel weer. Natuurlijk moest ik verder! Ik kon hen toch zo maar niet achterlaten.

“En dan weet je ook dat je verder mag, dat je je verder mag ontwikkelen, met die herinnering aan de gevonden schat en die kostbaarheid in je. Je ziet dat het leven voor je open ligt.

“Wat ik heb ervaren is een fluïdum van zijn. Een ruimte van gelukzaligheid die gigantisch was. Mooi en veilig ook. En vrij. Een grote vrijheid. Iets heel moois.

“Tegelijk weet je dat je niet bang hoeft te zijn voor de dood. Je hoeft niet bang te zijn om dood te gaan. Absoluut niet, ik ben ook niet bang meer. Dat heb ik echt gezien.

“Ja, de angst voor de dood is weg. Maar ook de angst om fouten te maken. Nou ja… ik maak nog altijd liever geen fouten. Maar die verlammende angst om fouten te maken en te falen is verdwenen.

"Want ik weet dat het leven niet zo onherroepelijk is als ik vroeger dacht; dat je als mens vaak nog de kans krijgt fouten te herstellen en zaken weer op orde te brengen...”

Het volledige interview met Marja de Lange verscheen in VA editie 3-2012:

Editie 3-2012 is desgewenst hier na te bestellen.

Boek
Auteur Marja de lange

Beoordeel

Uw naam:


Uw beoordeling: Note: HTML-code wordt niet vertaald!

Oordeel: Slecht            Goed

Voer onderstaande code in:



Powered By Vruchtbare Aarde
Webwinkel Vruchtbare Aarde © 2018