Cadeaubon
Vruchtbare Aarde - abonnement

Goedkoper kunnen we een abonnement op ons tijdschrift niet maken: Vruchtbare Aarde verandert namelijk nooit iets aan de abonnementsprijs. Al 15 jaar lang hanteren we hetzelfde tarief van €19,20 per jaar. Maar als u wilt... geven we u bij uw abonnement ook nog een nummer cadeau (klik hier).

Kennismaking

Vruchtbare Aarde bestaat 20 jaar in de huidige vorm en geeft vier top-artikelen weg!

Betaalwijzen

U kunt kiezen voor iDEAL of een betaling achteraf. Indien u kiest voor iDEAL, wordt u naar de beveiligde omgeving van uw eigen bank gebracht. Voor vragen mag u contact opnemen met onze webwinkel op 020-6898468.

Mon Oncle

Mon Oncle
Maker: Tati, Jacques
Type: DVD Speelfilm
Beschikbaarheid: 9
Prijs: €10,00
Aantal:  Bestellen
   - of toevoegen aan -   

Aan Simon Carmiggelt vertelde Jacques Tati eens dat een film gelukkig moest maken. “Elk goed verhaal, moet iets hebben van…” en Tati hield op dat moment zijn hoofd schuin en floot even – als een vogeltje in het bos. Tati was gek op mensen die fluiten op straat. “Het ziet er een beetje idioot uit,” zei hij er dan verontschuldigend bij, “maar ik hou er nu eenmaal van.” Ook Mon Oncle draait weer om het leven waarin men “fluit louter om het leven zelf.”

Uitgebreide beschrijving (NL ondertiteld, 114 min):

Toen het maandblad Cosmopolitan Mark Rutte vroeg naar zijn favoriete film, kwam deze met een verrassende keus: Mon Oncle. Geen slechte keuze voor de Nederlandse premier, zullen filmliefhebbers zeggen.

Mon Oncle is Tati’s tweede film rond diens alter ego monsieur Hulot. Het personage dat altijd zijn eigen weg volgt in het leven. En zich niet mee slaat slepen in de maatschappelijke gekte; er hoogstens in verdwaalt.

In de voorgaande Hulot-film, Les Vacances (1953), hebben we als kijker al kennis gemaakt met mr. Hulot. Een man die het geordende leventje in een klein hotelletje aan de Franse kust volkomen ontregelt. Niet met opzet, maar gewoon, door zijn doen en laten, door wat hij is.

Iemand die leeft op een manier zoals alleen kinderen dat kunnen, verduidelijkt de Vlaamse filosofe Ann Meskens: “In Hulots vreemde sprongen zit een zekere wijsheid die het voorrecht van kinderen is. Kinderen zijn nog gedurig nieuwsgierig, stellen zich in concentratie totaal beschikbaar voor dat ene moment, dat vervolgens, alweer snel vergeten, ingeruild wordt voor een ander moment.” En zo leeft ook mr. Hulot.

Ook in de tweede Hulot-film, Mon Oncle (1958), fungeert Hulot als een soort spiegel. Dit keer als spiegel van zijn zuster die getrouwd is met de directeur van een plasticfabriek – die zij elke morgen uitzwaait, zorgvuldig het laatste stofje van zijn onberispelijk ogende pak borstelend.

Alles is onberispelijk in dit gezin Arpel. Een modern huishouden waarin de techniek het leven veraangenaamt, of althans zou moeten veraangenamen; waarin alles op rolletjes loopt, of althans op rolletjes zou moeten lopen. Verbazingwekkend dat een in de jaren vijftig opgenomen film in dit opzicht nog altijd weet te overtuigen. 

En dan te bedenken dat de hoogtijdagen van het rationele denken in die jaren nog moesten komen. Het strijk-alles-glad-syndroom - dat landbouw, stedenbouw en architectuur eind jaren zestig, begin zeventig zou gaan typeren - moest toen nog op stoom raken. 

De kaalslag van binnensteden was in die tijd nog toekomstmuziek. De Hoog Catharijne’s moesten nog worden gebouwd. De ruilverkaveling had de meeste kromme lijnen in het agrarisch landschap nog niet weggewerkt. En binnenhuis was de rage om gebogen lijnen en oneffenheden met gipsplaten en hardbord af te dekken, nog in opkomst.

Verbazingwekkend eigenlijk hoe speels en vrij Jacques Tati dan al met dit thema speelt.

Vergeleken met de bewoners van het modernistische, volautomatisch ingerichte huis van de Arpels, is mr. Hulot natuurlijk een soort zwerver. Een maatschappelijke nietsnut waar zijn neefje Arpel zich desalniettemin graag mee inlaat en die hem iets laat proeven van de chaotische, ongedwongen kant van het leven.

In Mon Oncle opent monsieur Hulot op een bepaald moment het venster van zijn woning zo ver dat een vogel in een kooitje begint te fluiten. Anders gezegd, in al Tati’s films lijkt steeds plaats voor een leven waarin men “fluit louter om het leven zelf.”

En Mon Oncle roept dat gevoel in ieder geval in de kijker op. Ann Meskens vertelt in haar prachtige boek Jacques Tati. Een kwestie van kijken, wat er in haar geval gebeurde bij het kijken naar deze film. “Een onstuimig en onbeheerst lachen tilt me op, schudt me door elkaar en zet me pas veel later neer. Ik maak niet veel geluid, dat niet, maar bij elk ha-ha-ha wippen mijn benen omhoog en ik, licht van gewicht, raak beklemd in de oude filmstoel die bij elke lach meer dichtklapt door mijn zakkend gewicht.”

Tati zelf zei: “Ik geloof dat het leven niet interessant meer zou zijn als er helemaal niet meer gelachen zou kunnen worden.” En... “Als je nieuwsgierig wordt naar de kleine dingen van het leven, zie je op de een of andere manier ook eerder de humor van het leven opduiken.”

Mon Oncle werd tijdens het filmfestival van Cannes 1958 bekroond met de Speciale Juryprijs en een jaar later was er de Oscar voor beste buitenlandse film. 

In aansluiting op een zes pagina groot artikel in editie 4-2010 gewijd aan de schoonheid van Tati’s films (waaruit bovenstaande zinnen afkomstig zijn) neemt Vruchtbare Aarde drie van zijn films in de Webwinkel op. Editie 4-2010 is na te bestellen, klik hier.

 

Film
Speelduur 110 minuten
Jaar 1958
Land Frankrijk
Regie Jacques Tati
Hoofdrollen Jacques Tati, Dominique Marie, Jean-Pierre Zola, Adrienne Servantie, Betty Schneider, Jean-François Martial
Taal Frans
DVD
Ondertiteling Nederlands
Jaar 2005
Aantal disks 2
Extra's
Bonus De erven Tati zijn verantwoordelijk voor de recente restauratie van Mon Oncle. Zij zorgden tevens voor de talrijke extra’s op deze dvd, waaronder My Uncle, de Engelstalige versie van Mon Oncle die door Tati speciaal voor de Amerikaanse markt werd vervaardigd. Verder: Tati Story, Interviews, Analyses.
Website
Film www.tativille.com

Beoordeel

Uw naam:


Uw beoordeling: Note: HTML-code wordt niet vertaald!

Oordeel: Slecht            Goed

Voer onderstaande code in:



Powered By Vruchtbare Aarde
Webwinkel Vruchtbare Aarde © 2018